Dag 11-17: Week 2 in Xela

Tijdens mijn tweede week in Xela leer ik meer nieuwe zaken, zoals de werkwoordsvormen Futuro en Condicional. Soms raken we tijdens de gesprekken in de lessen een ander onderwerp, waarvan blijkt dat ik het niet of onvoldoende beheers en besteden we daar tussendoor ook wat tijd aan. Ik merk dat ik ook tijdens het diner met de familie iets meer kan volgen en als Cristi mij vragen stelt dat het steeds vaker lukt om een aardige zin te maken (waar alsnog aardig wat fouten in zullen zitten, maar ok).

Donderdag is door de taalschool een bezoek aan de oudste kerk van Centraal Amerika in Salcajá georganiseerd. Als we bij de kerk aankomen, blijkt dat deze is gesloten. Na enige tijd navragen in het dorpje wordt uiteindelijk iemand gevonden met een grote sleutelbos om de kerkdeuren te openen. De kerk ziet er niet heel bijzonder uit, buiten het feit dat de kerk inderdaad oud lijkt. Vervolgens bezoeken we in het dorpje een huis waar ze een fruitlikeur maken en een antieke weefmachine hebben staan.

Vrijdag heb ik mijn laatste les Spaans. De laatste dag van de week wordt altijd gebruikt om de studenten en docenten te bedanken en het diploma te overhandigen. Tijdens de pauze vertellen de docenten kort iets over de studenten die dan hun laatste dag hebben. Vervolgens wordt ook van de studenten verwacht dat zij in het Spaans een korte speech houden. Sommigen doen dit met een spiekbriefje of uitgeschreven toespraak, maar ik probeer om het zonder te doen en dat lukt best aardig. Ik ontvang mijn diploma en aan het eind van de lesdag ook nog een kaartje van Irina, om me veel plezier te wensen tijdens mijn reis.

Vrijdagavond ga ik aan het eind van de salsales langs om te zien hoe goed het met de rest gaat en vervolgens gaan we met een groep uit in Xela.

Zaterdag sta ik vroeg op om een bezoek aan de vulkaan Chicabal te brengen, met enkele huisgenoten en Guatemalteekse familie van twee medestudenten van de taalschool. De klim is niet heel lang, maar voldoende om ons wat te laten zweten. De vulkaan Chicabal is bijzonder, omdat in de krater van de vulkaan een meer is gevormd. We lopen om het meer heen en zien het uitzicht steeds veranderen, vooral doordat er wolken (of mist) boven het meer hangen en deze er steeds anders uit zien.

Zaterdagavond gaan we stappen met een groep studenten van de taalschool. Eerst gaan we naar een stuk met diverse bars en clubs, maar waar wij naar binnen lopen is het niet zo’n succes. In de eerste tent zitten veel Guatemalteken, waar we wel wat mee lachen, maar die vooral aan het drinken zijn, terwijl wij ook willen dansen. Vervolgens gaan we naar Shamrock, wat erg gezellig is en waar we veel plezier hebben met de hele groep (en enkele lokale feestbeesten).