Ik heb besloten om op zondag naar San Pedro la Laguna te gaan, een dorp naast het meer van Atitlán. In de ochtend neem ik de bus naar de grote markt van Xela en loop ik daaroverheen naar de achterkant, waar de ‘terminal’ is. Hiervandaan vertrekken alle tweedeklas (chicken)-bussen naar de verder gelegen bestemmingen. Ik wordt meteen gevraagd waar ik naartoe wil en als ik San Pedro La Laguna heb gezegd, wordt m’n backpack overgenomen en boven op de bus vastgebonden. Ik verwacht eerst alleen te reizen, maar na zo’n tien minuten in de bus komen drie studenten van de taalschool (Twan, Sjoerd en Charlie) ook de bus in om naar San Pedro te gaan, gezellig!
Na zo’n 3 uur rijden en veel haarspeldbochten op het laatste stuk, om vanuit de bergen af te dalen naar het meer, komen we in San Pedro aan. Twan heeft goede verhalen gehoord over het hotel Mikasa, dus we nemen een tuc-tuc naar die bestemming.
Helaas blijkt dat Mikasa helemaal vol zit, dus besluiten we om op het terras van het restaurant van Mikasa een ander hostel te zoeken, onder het genot van een heerlijke pizza en een geweldig uitzicht over het meer en de vulkaan naast het dorp. Op aanraden van de receptioniste van Mikasa, bellen we met het hostel Mr Mullets, waar wel plaats is. We besluiten om daar minimaal een nacht te blijven en nemen daar een dorm voor 4 personen, waar we dus precies samen in passen.
Op maandag heb ik een relax-dagje en lig ik wat in de zon bij Santa Fe en eet ik heerlijke humus met falafel voor de lunch. Ik zie op Facebook dat Josette, vrijwilligster bij TESS Unlimited waar ik ook ga werken in Guatemala, naar het meer komt en vraag haar naar welk dorpje zij gaat. Later hoor ik dat ze ook in San Pedro zit en die avond gaan we met z’n allen uit eten.
Op dinsdag is het ‘Australia Day’ en is er een feest op een boot op het meer Atitlán, die vanuit het hostel wordt georganiseerd. Ik heb wel zin in een feestje, dus ga ik in de ochtend met een groep vanuit het hostel naar de boot. Het is geen grote boot, maar we gaan er met meer dan 100 man op en al snel wordt de bar geopend en schalt de muziek uit de speakers die provisorisch aan de boot zijn vastgebonden. We varen rond het meer en leggen op mooie plekken aan, waar we kunnen zwemmen. We krijgen lunch van de BBQ op de boot en vermaken ons goed in de zon, in het water en op de boot. Als we na de boottocht weer terug bij San Pedro aankomen, wil ik mijn rugzak pakken, maar zie ik dat die geopend is en mijn handdoek over de stoelen ervoor ligt. Ik denk meteen dat er wat mis is en als ik mijn rugzak open, zie ik dat mijn camera, zonnebril en geld zijn gestolen. Kut! Ik ga naar iemand van de organisatie, maar die weet van niets en de helft van de mensen is al van de boot af. We kijken de boot nog na en hij zegt dat ik het hoor als ze nog wat vinden… Tja, dat zal toch wel niet. Het is al laat, dus ik besluit door te feesten en de volgende dag de verzekering te bellen en naar de politie te gaan als dat nodig is. Ik heb nog een gezellige avond met Twan, Josette en andere twee Nederlanders, die in onze dorm zijn gekomen in de plaats van Charlie en Sjoerd.
Op woensdag staan we vroeg (zo’n 4 uur) op, voor het beklimmen van Indian’s Nose en uitzicht over het meer bij zonsopkomst. Rond kwart over 5 in de nacht zijn we bij het uitkijkpunt aangekomen en kijken we naar het veranderende uitzicht onder en boven ons. Het is best koud op de berg, al zijn we wel wat opgewarmd door de klim die we moesten maken om bij het uitzichtpunt te komen.
De sterren in de lucht en lichtjes in de dorpen worden minder zichtbaar als het lichter wordt en we meer van het meer en de bergen en vulkanen kunnen zien.
Het is al flink licht als de zon over de bergen komt en het geheel nog mooier (en iets warmer) maakt! We genieten van het uitzicht, terwijl we ook foto’s maken om dit vast te leggen voor onszelf en het thuisfront.
Iets na 7 uur lopen de berg af en gaan we weer terug naar het hostel. Later op de dag bel ik de verzekering en hoor ik dat ik aangifte moet doen van de diefstal, dus ga ik vervolgens naar de politie om aangifte te doen.
Op donderdag beklimmen Josette en ik de vulkaan San Pedro, die naast het dorpje met dezelfde naam ligt. Dit is een hike van zo’n 2,5 uur omhoog, vanwaar we een mooi uitzicht over het meer hebben, al komen er al snel wolken aandrijven, die het uitzicht verminderen.
Voor de afdaling vertelt de gids dat het beter voor de knieën is als we het afdalen half-rennend doen, dus dat proberen we maar. We rennen in de helft van de tijd naar beneden en zijn dan goed sportief geweest vandaag 🙂
Supermooi foto’s van prachtige vergezichten, verpakt in een volgend avontuur. Zo beleefde ik ook je ontdekking van de diefstal extra mee. Dank voor je pennemiek.
Mama.